Sebastian Dingemans

Waarom doe je mee aan Tour for Life?

Na de Mont Ventoux, Gavia, Mortirolo en Stelvio te hebben getrotseerd had ik maar weinig woorden nodig om me over te laten halen met de Tour for Life mee te rijden. Niet dat ik denk de tocht met twee vingers in de neus te kunnen fietsen. Integendeel: het is juist een motivatie om de fysieke en mentale grenzen te verleggen. Een nieuwe  sportieve uitdaging met als doel een bijdrage te leveren aan de levensreddende missies van Artsen zonder Grenzen.

Hoe sportief ben je?

Sinds 10 jaar ben ik een fanatiek spinner. Sterker nog: ik ben er aan verslaafd. Gemiddeld twee tot drie keer per week sluit ik me af van de dagelijkse beslommeringen en werk ik me in het zweet om vervolgens vol energie van de spinningfiets af te stappen. Drie jaar geleden heb ik me door Jeroen over laten halen om ook een racefiets aan te schaffen. Sindsdien heb ik tourtochten en klassiekers gereden en heel veel uren in de buitenlucht genoten van de vrijheid. Naast een fysieke inspanning is het ook goed voor de mentale gesteldheid, of zoals Ronald Knoote het zegt: “Fietsen is als een gummetje voor het hoofd”.

Verwachtingen TFL?

Het zal een loodzware tocht worden met de nodige pieken en dalen, maar het team van Ga toch Fietsen! is goed op elkaar ‘ingefietst’: we hebben het nodige met elkaar meegemaakt en weten wat we aan elkaar hebben. Bovendien worden we goed ondersteund door onder andere Gerard en Anouck, dus ik heb er alle vertrouwen in dat ik de eindstreep haal.

Hoe bereid je je voor?

Ik train al jarenlang gemiddeld twee tot drie uur per week op de spinningfiets. Dat is eigenlijk de basistraining. Maar met de Tour for Life als doel train je toch op een andere manier. Je legt de lat telkens nèt iets hoger of je plakt nog één of twee extra uurtjes aan de training vast. Sinds twee maanden heb ik er een wekelijkse krachttraining aan toegevoegd. Met frisse tegenzin, dat wel, want het is niet mijn favoriete onderdeel. Ik kijk daarnaast uit naar het voorjaar, zodat ik mijn schema kan uitbreiden met buitentrainingen om de benodigde kilometers ‘in de benen’ te krijgen.

Omschrijf jezelf als sporter/wielrenner?

Ik fiets als een speer. Naar beneden dan. Verder ben ik een taaie doorzetter en eerder een lage afstandsfietser dan een sprinter. Dat komt dus in dit geval goed uit!

Wat is je rol in het GTF-team?

Ik ben een typische knecht: iemand die er van geniet om een ander uit de wind te houden en de eer te gunnen om het wiel als eerste over de eindstreep te duwen.

Wie is je grote voorbeeld in het GTF team?

Dat is nou net het leuke van het Ga toch Fietsen-team: iedereen heeft zijn specifieke kwaliteiten en is een voorbeeld: Ronald vanwege zijn stille kracht. Pieter om zijn grenzeloze optimisme en doorzettingsvermogen. Paul als natuurlijk leider. Thomas omdat hij goed kan fietsen èn schrijven. Mark vanwege zijn droge humor. Stoere Annelies, omdat zij zich als enige hen de strijd met de haantjes durft aan te gaan. Ruud die volkomen vanzelfsprekend de zwaarste puisten bedwingt. Fred vanwege zijn mooie, gladde kuiten. Arno omdat hij nog niet weet waar hij aan begint. Leonard en Rogier omdat ze bij ons durven aan te haken. Ritse die gaat bewijzen dat computerfreaks wel degelijk kunnen fietsen. Gerard vanwege zijn permanente ‘jongens waar zijn jullie nu eigenlijk mee bezig?’-blik en mentor Jeroen die mij uiteindelijk op de fiets heeft gezet en me onuitputtelijk blijft coachen. Maar bovenal Anouck: zij is mijn liefste, trouwste en moedigste fan die me motiveert en het mogelijk maakt om de schaarse vrije tijd aan het fietsen te besteden, zodat ik straks met een voldaan gevoel de eindstreep kan halen.